
Duże powierzchnie okien spełniają marzenie o mieszkaniu blisko natury oraz łączą ze światem zewnętrznym. Ponieważ okna stanowią swoisty "otwór"
w murze, stają się przez to newralgicznymi punktami budynku. Wymagania im stawiane
są szczególnie wysokie - okna muszą utrzymywać różnicę temperatur pomiędzy wnętrzem
i otoczeniem, tak żeby temperatury we wnętrzu były przyjemne nawet przy
ekstremalnym upale lub mrozie, oraz wytrzymać różnorodne, często ekstremalne
warunki pogodowe.
Współczynnik przenikania ciepła elementu okiennego wyrażany jest wartością izolacyjną U
w ("w" od angielskiego "window") i składa się z wartości izolacyjnej oszklenia U
g ("g" od angielskiego "glass") oraz wartości izolacyjnej ram okiennych U
f ("f" od angielskiego "frame"). Podaje on ilość ciepła, które przepływa przy stałej różnicy temperatur wynoszącej 1 K pomiędzy wnętrzem i otoczeniem przez 1 m
2 okna. Zasadniczo obowiązuje zasada - im niższa wartość izolacyjna U, tym lepsza izolacja termiczna okna.